2010-09-08

Obecny rok, decyzją Biskupa Ordynariusza, będzie pierwszym z trzyletniego cyklu poświęconego refleksji nt, chrztu św. stanowiącego początek i fundament życia chrześcijańskiego. Sakramentu, którego należyte zrozumienie warunkuje właściwe pojmowanie swojej wiary i jej implikacji w życiu. Poniżej przedstawiamy materiały formacyjne autorstwa Biskupa Ordynariusza.

Chrzest w życiu i misji Kościoła

Wprowadzenie

Chrzest święty stanowi początek i fundament życia chrześcijańskiego, stąd stałe zgłębianie jego tajemnicy jest czymś nieodzownym w życiu poszczególnych chrześcijan i chrześcijańskich wspólnot. Doświadczenie pewnych braków w poznaniu i pojmowaniu sakramentu chrztu wśród ochrzczonych sprawia, że tym bardziej jaskrawą staje się potrzeba przybliżenia jego tajemnicy wiernym. Mając to na uwadze proponuję, byśmy w naszej diecezji przez najbliższe lata pochylili się nad tą tajemnicą i w świetle Objawienia dostępnego dla nas na kartach Pisma świętego oraz w nauczaniu Kościoła spojrzeli na rozumienie i przeżywanie tego sakramentu.

Założeniem proponowanego tutaj programu pracy jest nie tylko podanie pewnej ilości informacji, ale przede wszystkim wprowadzanie w tajemnicę tego sakramentu, czyli w poznanie, jakie znaczenie i oddziaływanie powinien mieć w codziennym życiu człowieka ochrzczonego.
Aby to osiągnąć, podejmiemy pracę podobną do tej, jaka była przewidziana na rok poświęcony Eucharystii. Mam nadzieję, że mając już trochę doświadczenia - zarówno tego, co było dobre, jak i tego, co nie w pełni powiodło się - będziemy lepiej pracować w małych grupach i doświadczymy owoców tej pracy. Przejawi się to w głębszym przeżywaniu tego sakramentu przez osoby już dawniej ochrzczone, jak i przez tych, którzy otrzymując chrzest jako niemowlęta czy dzieci, wzrastają z nami i obok nas, korzystając z naszej wiary. Ufam, że pogłębione przeżywanie chrztu stanie się także pociągającym świadectwem dla osób dorosłych jeszcze nieochrzczonych.

Zgłębianie tajemnicy chrztu będzie więc polegało na włączeniu nas wszystkich w czytanie i rozważanie tekstów biblijnych. Pomocą do tego będą podane materiały, wprowadzające w rozumienie wskazanych tekstów i odnoszenie ich do naszego życia, aby dokonywała się formacja, to znaczy dojrzewanie w świadomości własnej tożsamości w kontekście relacji do bliźnich.
Chrzest świętym jako sakrament wprowadza człowieka w sferę życia z Chrystusem i we wspólnotę Kościoła. Najpierw jednak trzeba nakreślić tło, które pomoże nam uprzytomnić sobie, dlaczego to wszystko jest potrzebne, dlaczego człowiek potrzebuje zbawienia, kim jest z naturalnego urodzenia, a co stało się, że człowiek potrzebuje chrztu. Chodzi tu o całą dziedzinę życia i egzystencji człowieka, którą określamy jako sytuację grzechu.

Bóg nie stworzył człowieka jako grzesznego, lecz człowiek stał się takim przez nadużycie wolności, jaką został obdarzony. Trzeba więc najpierw sięgnąć do pierwotnego, oryginalnego zamysłu Boga w stosunku do człowieka, czyli do tego, jak Pan Bóg człowieka pojął i jakim go stworzył - jaka była sytuacja człowieka przed grzechem. Tylko w świetle tych prawd i wydarzeń możemy pojąć, kim jest człowiek, co w nim funkcjonuje dobrze, a co jest błądzeniem i co potrzebuje naprawy.
Jednocześnie trzeba pamiętać, że dzieło odkupienia spełnione w Jezusie Chrystusie, a więc także owoce tego dzieła, nie są prostym powrotem do stanu sprzed grzechu czy odtworzeniem tego stanu, lecz są nowym stworzeniem. Aktem, w którym nam, ludziom grzesznym, zostaje dana możliwość dostępu do tego nowego stworzenia i udziału w jego skutkach, jest właśnie sakrament chrztu świętego. On otwiera czas przeżywania zbawienia w życiu konkretnego człowieka.

W kontekście tej historii człowieka i jego zbawienia, zarysowuje się trzyetapowy program naszej pracy, którą pragniemy podjąć w najbliższych latach.
1. Pierwszym etapem będzie wnikanie w poznanie zamysłu Boga w stosunku do człowieka oraz w to wszystko, co jest związane z zaistnieniem grzechu i jego konsekwencjami w naszym życiu. Niewątpliwie jest to sytuacja, która potrzebuje interwencji Pana Boga. Ten etap pracy obejmie trzy pierwsze tematy przeznaczone na rok duszpasterski 2005/2006.
2. W drugim etapie podejmiemy rozważanie dzieła zbawienia człowieka, jakiego Bóg dokonał w Jezusie Chrystusie. Dzięki temu dziełu otrzymujemy zbawienie, czyli nowe życie, które jest nam darowane w sakramencie chrztu świętego. Nieodzowne jest więc dobre rozumienie tego, o co chodzi w zbawieniu dokonanym w Jezusie Chrystusie. Będzie to przedmiotem naszej pracy w roku 2006/2007.
3. W trzecim etapie zgłębimy prawdę o przyjmowaniu daru zbawienia przez wszczepienie w Chrystusa w sakramencie chrztu świętego i wynikających z tego konsekwencji. Przeznaczymy na to kolejny rok pracy - 2007/2008.
W tak zakrojonej perspektywie pracy nie chodzi o wypełnienie programu jako takiego, lecz o danie wszystkim okazji do tego, by systematycznie i progresywnie - krok po kroku - studiować, medytować, rozważać biblijne teksty. Chodzi też o przeżywanie wszystkiego w łonie Kościoła, w łonie jego nauki i życia, oraz o odnoszenie zrozumianych i przyjętych treści do własnego życia. Odniesienie to jest o tyle ważne, że to właśnie w nim weryfikuje się to, czy pojmujemy siebie jako ludzi, do których dotarło zbawienie i którzy są jego uczestnikami już tutaj, na ziemi, w codziennym życiu. Jeśli tak będziemy przyjmowali te prawdy i nimi żyli, to staniemy się nauczycielami i przewodnikami dla innych, zwłaszcza dla młodego pokolenia. Młodzi ludzie potrzebują bowiem autentycznych świadków życia chrześcijańskiego - opartego właśnie na chrzcie i zeń wynikającego, by sami mogli w sobie odkrywać i doceniać sakrament chrztu oraz czerpać z niego życie.
Naszą pracę, podobnie jak to było proponowane w ubiegłym roku, będziemy prowadzić w małych, pięcio-, sześcio- czy siedmioosobowych zespołach, aby z jednej strony stworzyć warunki do osobistego przeżywania tych prawd, a z drugiej - do dzielenia się nimi i niejako weryfikowania ich w naszych wzajemnych relacjach. Takie małe zespoły mogą okazać się żywymi komórkami, kształtującymi życie naszych wspólnot parafialnych, które stanie się przez to bardziej konkretne i mniej anonimowe. Sposób przeprowadzenia tych spotkań jest przedstawiony w dołączonych materiałach. Nad przebiegiem pracy winni czuwać duszpasterze, w szczególności księża proboszczowie, oraz animatorzy świeccy, stopniowo do tego przygotowywani. Spotkania będą się odbywały w kilku kręgach: najpierw ogólnodiecezjalnym, obejmującym przedstawicieli poszczególnych dekanatów (dziekan lub wicedziekan, referent ds. liturgii i dwie osoby świeckie z każdego dekanatu), potem dekanalnym (księża proboszczowie i przynajmniej dwie osoby świeckie z każdej parafii), i w końcu parafialnym, gdzie praca będzie przebiegać w małych grupach, których ilość zależy od liczby osób gotowych do podjęcia takiej formy pracy.
 

Wszelkie prawa zastrzeżone, Siedlce, 2005